Verslag van geslaagde bloemschikavond

16-12-2009

 

Op maandag 7 december is het dan zo ver. De avond om het kerststuk te maken, dat alle andere kerststukken overbodig maakt. Al weken heeft er een lijst in de hal van de kerk gehangen waar belangstellenden zich op in kunnen schrijven en iedere zondag wordt deze door de organisatie met argusogen gevolgd. Even leek het er op, dat het met de inschrijvingen niet zo wilde vlotten, maar al snel stond de lijst bijna vol. Belangstelling genoeg.

Maandagmiddag werd alles klaar gezet en ’s avonds om 7 uur komen de eerste belangstellenden al binnen. Even afrekenen bij Gea en dan aan de koffie die lekker staat te geuren. Rebekka voorziet iedereen van een warme bak en nieuwsgierig wordt er langs de tafels gelopen, waar Henriette onder bezielende leiding van Jos in ’t Veld al van alles heeft klaar gelegd. Er zijn zelfs verschillende potentiële NGK ers die eerst even de sfeer komen proeven. Er kan gekozen worden tussen een rode en een paarse oliekaars (zie foto’s) En hier gaat het al bijna mis, want al snel wordt er geruild alsof het een lieve lust is. Paars en rood gaan van tafel naar tafel, maar dit is niet mogelijk, omdat het hele stuk is afgestemd op de kleur van de bol. Als dit eenmaal duidelijk is heet Rita iedereen welkom en in het bijzonder Jos en Henriette. Ze leest een gedicht en daarna neemt Jos het woord. De basis van het kerststuk is het belangrijkst. De oase moet goed vast gezet worden, want gebeurt dit niet komt het kerststuk waarschijnlijk niet verder dan het fietsenhok.

Maar als eenmaal de oase vast zit, laten de dames (en heren….jawel) hun fantasie de vrije loop en wordt de oase bedekt met hedra, mos, sparrentak en kerstversieringen. In het midden van de ruimte liggen takken en andere groene dingen, die kunnen dienen om het stuk tot een geweldig kerstgebeuren te maken. Jos en Henriette staan bij waar ze kunnen en ook Rita loopt rond om hier en daar wat vast te houden, of gezellig aan het gesprek deel te nemen. Want dat is wat mij altijd weer zo enorm verbaast, praten en breien. Een kunst die velen verstaan. Want tijdens het creëren en ontwerpen worden er ook weer vele gezellige gesprekken gevoerd. En gelachen. Heel veel gelachen. Tot tranen toe gelachen. Tijdens deze drukken inspanningen worden de kelen als schuurpapier, waardoor een verfrissing goed wordt ontvangen. Maar ondanks, of misschien wel dankzij de gezellige gesprekken komen er kerststukken tevoorschijn, waar een 1e klas bloemist jaloers op zou zijn. Welk een creativiteit is onze gemeente rijk. Om half tien heeft bijna iedereen de krans af, een enkeling zit nog gezellig hier en daar wat buxus in te steken, en worden de armen uit de mouwen gestoken. Alles wat niet is gebruikt en nog bruikbaar is (woensdag zitten Jos en Henriette weer bij de plattelandsvrouwen in Asperen) wordt keurig verzameld en de rest opgeveegd en in dozen en zakken gedaan. Met vele handen en licht werk is de ontmoetingsruimte weer snel spik en span. We kunnen eigenlijk niet af zonder groepsfoto. Alle olielampen worden aangestoken en in het midden verzamelen de groene vingers zich met hun trotse creatie.  Vooral Wim en Jasper stelen de show als enige mannen.

Na dit geweld leest Rita nog een mooi gebed voor en dankt Jos en Henriette met een mooie cadeaubon. Het was een creatieve, maar vooral heel gezellige avond. Gea en Rita willen het bij leven en welzijn graag in maart weer organiseren en we zullen dan een mooi voorjaarsstuk gaan maken.

U bent er niet bij geweest deze keer? In maart is de herkansing. Houdt u het prikbord in de hal in de gaten.de groep